مسیر قهرمانی‌اش در ماده ۴۰۰ متر را سریع طی کرده و از قهرمانی استان تا کسب طلای کشوری را در این رشته تجربه کرد، اما از سال ۱۴۰۳ تصمیم جدیدی گرفت و به سمت پرتاب دیسک رفت. حالا کوثر قرایی به مهم‌ترین هدف ورزشی‌اش رسیده و در رقابت‌های پرتاب دیسک بانوان کلاس F۱۱ بازی‌های پاراآسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶ به مدال برنز دست یافت.
این بانوی ورزشکار که ۶ سال پیش در ۱۵ سالگی بر اثر یک بیماری ژنتیکی، بینایی خود را از دست داد، در گفت‌وگو با قدس آنلاین از مسیر قهرمانی‌اش گفته است.
پس از کسب مدال برنز پرتاب دیسک بانوان در بازی‌های پاراآسیایی ناگویا چه احساسی داشتید؟
من نخستین حضورم در بازی‌های پاراآسیایی بزرگسالان بود. کنار رقبایی از کشور چین که قهرمانان جهان و پارالمپیک محسوب می‌شدند، مسابقه دادم. آن‌ها باتجربه بودند و من واقعاً خوشحالم که در آن شرایط توانستم مدال برنز را کسب کنم.
آیا از عملکرد خودتان و رکوردی که ثبت کردید رضایت دارید؟
با توجه به رقبای قدرتمندم انگار من یک مسابقه پارالمپیک و جهانی داشتم. آنجا شرایط تمرین خوبی هم نداشتم، مربی خودم به مسابقات اعزام نشده بود و میزبانی ژاپن هم ضعیف بود. بی‌شک اگر مربی خودم در آن مکان حضور داشت ما نتیجه بهتری می‌گرفتیم. یک نکته دیگر اینکه برای من و سایر ورزشکاران، تعداد کم مربیان نسبت به ورزشکاران چالش‌برانگیز بود! ما حدود ۲۰ ورزشکار بانو بودیم و فقط پنج مربی داشتیم.
آنا جهانگرد، تنها بازمانده و جانباز مدرسه میناب نیز همراه تیم در ناگویا بود، از تأثیر حضور ایشان بگویید.
آنا برای ما نماد امید و مقاومت بود. او را به‌عنوان سرپرست معنوی تیم آورده بودند. به نظرم کار جالبی بود. حضورش خیلی به ما انگیزه می‌داد که هرچه در توان داریم، خرج کنیم تا پرچم ایران را بالا ببریم و با گرامی داشتن یاد شهدای میناب، بار دیگر به جهانیان گوشزد کنیم که چه ظلم‌هایی در حق این کودکان و مردم وطنمان شده است.
مهم‌ترین چالش‌هایی که ورزشکاران نابینا و کم‌بینا در مسیر تمرینات حرفه‌ای و حضور در رقابت‌های بین‌المللی با آن‌ها مواجه هستند، چیست؟
از مهم‌ترین چالش‌هایی که می‌توانم به آن‌ها اشاره کنم محل نامناسب تمرین و رفت و آمد سخت ورزشکاران کم‌بینا و نابیناست که به آن بی‌توجهی شده است. تهیه امکانات تمرینی مثل وسیله‌های تخصصی رشته از قبیل دیسک و توپ، کفش تخصصی پرتاب و مکمل چالش برانگیز است. برای من تا به حال همه این موارد با وجود شرایط سخت اقتصادی توسط خانواده‌ام تهیه شده است.
آیا کسب مدال طلای بازی‌های پاراآسیایی و حضور موفق در پارالمپیک را دنبال می‌کنید؟
فعلاً برای مسابقات جهانی ازبکستان آماده می‌شوم و با رکورد قابل توجهی که در حال حاضر در سطح جهانی کسب کردم، دنبال مدالم و مطمئنم در المپیک نتیجه بهتری خواهم گرفت.
نظر شما